Duru Şengül

Bilmişlik.

2010-05-23T11:59:00.000+03:00

Çocuklar taklit eder ya.
Duru da taklit etmeye devam.
Bu pazar günü giyinmekte zıpırlık çıkaran Duru'ya dedesi "KURTLUMUSUN? Yerinde durup giyinsene" diye çıkışınca.
Duru: "öyle kelimeler kullanma!" dedi.
Hepimiz donduk kaldık.
1-2 saniye sonra da gülüşmeye başladık.
Büyümüş te küçülmüş hali bu olsa gerek.

Çocuklar bizi şaşırtmaya devam ederler. Sanırım beklemediğimiz Kelime/Cümleleri beklemediğimiz zamanda kullandıkları için...

Cin gibi bir çocuğun ziyareti

2010-05-08T22:34:00.000+03:00

Duru yazıyor:

Bu akşam bize misafir geldi.
Ömer Arda, Elif Abla ve Ozan Abi,
Ömer Arda bir büyümüş ki sormayın. Gözler Cin gibi bakıyor.
Ona bakıp "bana abla dermisin?" diye sordum.

Bana bakıp gülümsedi... Daha konuşamasa da evet der gibi bakıyordu...
Çok iyi anlaştık Ömer Arda ile. Çok akıllı çocuk. "cin gibi bakıyor" dedim annemle babama.
Onlar da evet cin gibi bakıyor dediler.
Dedemle anneannem de çok sevdiler Ömer Arda'yı.

Bi ara Ömer Arda ile oynadı. Bana "ben bi ayağa kalkayım, koşa koşa bu koridorlarda gezeceğim" dedi sanki...

çok güzel bir gülüşü var Ömer Arda'nın.

Bir ara karnı acıktı... Öyle bir bakışı vardı ki ben bile korktum... Hemen annesi yanına geldi...

Annesini görünce bakışlar bir anda değişti, gülümsemeye başladı... Karnını doyurdu. Gerçekten çok güzel bakıyor. Annem "maşallah" dememi istedi. Bana da çok derlerdi anlamazdım ufakken. Nazar değmesin diyeymiş... Anneannem de maşşallah cin gibi bakıyor dedi.

Gecenin sonunda giderlerken biraz üzgün ve şaşkındı... Uykusu geldi tabi. Gözlerini kapatmamak için çok açtı."Biraz daha kalalım" der gibi bakıyordu...

Ensonunda tamam ben de size geleceğim dediğimde yüz ifadesi aynı aşağıdaki gibi oldu:

Tuvalet Eğitimi

2010-03-31T00:08:00.001+03:00

Her kafadan bir ses çıkıyor. Birinin söylediği ötekini tutmuyor diye şarkı vardı ya. Bizde de durum benzer.
Her şeyden önemlisi kararlı olmak lazım.
Duru'yu tuvalet eğitimine hazırlıyoruz.
Bez çıktı, gündüz takılmıyor.
Yuvada da takılmıyor hatta öğretmenimiz bu konuda ön ayak oldu.
Evde ise harp sahası gibi lazımlık ortada.
Her saat başı Duru'ya çiş var mı denecek, 3 saatte bir kaka var mı denecek.

Kaka veya çiş yapıldığında, "ahh ah ne güzel" deyip alkışlanacak.
Hatta ödül verilecek (çitos)!
Daha 2 günümüzdeyiz. Her ne kadar Seçil ara sıra çıldırsa da sabır göstermek lazım.
1 haftada iş tamam :PPP

2010-01-25T22:30:00.001+02:00

Doruklara gittiğimiz akşam resimleri.
Doruk maşallah bayağı büyümüş. Emekleme aşamalarının sonunda. Yakında yürür

2009-12-21T12:26:00.002+02:00

Hakan BABA öğle arasında bildiriyor...

Bizim kız, yuvada ki oyun grubuna başladı başlayalı daha bir güzel konuşur oldu.

Bu gün de dumur durumları yarattı bende.

Salonda koltukların arasında yaptığımız Duru'nun odasında koltuğuna oturmuş, bebeğini almış ve uyutuyordu. Sanki büyümüş te küçülmüş gibi, bebeği ile konuşuyor, üşümesin diye sarıp sarmalıyordu. Sorumluluklara başladık sanırım...

2009-12-20T11:21:00.004+02:00

Dışarı Çıkma Hazırlıkları...

Bu gün hava soğuk. Duru da evde sıkıldı. Biz de dışarı çıkalım dedik. Sahildeki Koçtaş'a gidip birkaç şey almam gerekiyordu. Duru ile baba-kız gidelim hem birlikte zaman geçirelim hem de eve tıkılıp kalmayalım dedik.

Duru'nu bere ve eldivenlerini giydirdik.

Bizim kızan çok sıcaklayan bir tip olduğu için ancak oyunla, ne güzel oldu lafları ile giydiriyoruz.

Onun da dikkatini çekince resimlerini çekmeden edemedim....

Buyrun seyreyleyin :)

2009-12-15T12:33:00.004+02:00

Yeni karar...

Bugün Duru okula haftanın beş günü 10-12 arasında gidecek.

Dün akşam oturup karar verdik,

Haftanın üç günü az geliyor. Öğretmenleri de Duru'nun okula iyice alıştığını ve daha fazla gelmek istediğini söyledi. Gerçekten de bizim kız okulun sokağına geldiğimizde elimizi bırakıp koştura koştura okula gidiyor. Gerçi benden çok kayınpeder okula götürüyor... Ona da aynı şekilde davranıp okula koşturuyormuş...

Umarım bundan sonraki eğitim hayatında da okulu sever ve başarılı olur.

Akşam kızım ile annesi okula götürmek üzere kurabiye pişirdi. Seçil her zamanki yaratıcılığı ile kurabiyelerin üstünü süslemeye başladı... Aşağıdaki görüntüler ertesi gün sanırım 3 dakika içinde bitmişti.

2009-10-16T10:31:00.001+03:00

Hakan BABA Bildiriyor...

Duru bugün oyun grubuna başladı.

Ne kadar gurur duydum bilemezsiniz... He babanın çocuğunu okula göndermesi gibi ben de gurur duydum.

Anne ve Dede ile okula gitti. Tabi ben de ilk gününde yalnız bırakmadım.

Hadi bakalım hayırlısı...

Sırtında Bir El

2009-05-26T08:17:00.003+03:00

Hakan Baba bildiriyor:

Dün fark ettim ki insanın sırtında bir el hissetmesi kadar motive edici ve rahatlatıcı bir güç yok...

Dün Duru, elimden tuttu ve bizim yatak odasındaki şifonyerin yanına götürdü...

Kızımın tek derdi şifonyerin üstüne tırmanmak ve annesinin boncuktan yapılma kolyelerini karıştırmak... =)

17-18 aylıkken ilk iki çekmecenin tutacaklarına basıp yukarı çıkabiliyordu zaten.

21 22 aylıkken sırtına elimle dayadığımda en üste kadar çıkmaya başladı...

Dün de çıkmak isterken sadece elimi çok az dokundurdum. Hiç güç vermeden debelendi zorlandı ve çıkmayı başardı... :)

Çok mutlu olduğumu söylemeliyim...
Tabi bu Seçil'in hiç hoşuna gitmeyecek. Duru'nun tek başına çıkabilmesi, içindeki potansiyel karıştırma güdülerini serbest bırakması demek...
Tehlikeli de olabilir ki bunu aklıma getirmek gereksiz yere tasalanmak istemiyorum...

Şimdi daha da iyi anladım, dayı faktörünu :) sırtında bir el hissetmek insana daha rahat daha güvenli iş yapmasını sağlıyor...

Sizin de çocuğunuz var ise elinizi sırtına koyup bir daha deneyin bakalım... Ne her zaman elinizi sırtına koyun ne de hep çekin...
Ben şuna başladım: Kendi başına yapabileceklerinde çekip, tehlikeli olabileceklerde elimi koymaya, kendi kendine yapabileceği ve kendine güvenmediği durumlarda da elimi hissettirmeye başladım. Bakalım nasıl bir çocuk yetiştireceğiz?

Evcilik Oyunu

2009-05-11T22:52:00.003+03:00

Bu akşam ilk defa Duru ile evcilik oynadık.
Duru annesi ve bana kahve yapıp ikram etti.

Oyun köşesinde Seçil ve oyuncakları ile oynarken ben de yanlarına gittim.

Duru kahve pişiriyordu... :)

Kaka Yaptım

2008-12-18T10:05:00.003+02:00

Hakan Baba Evden bildiriyor.
Duru 686 günlük, 22.8 aylık, 1.8 yaşında.

Duru bu sabah ilginç bir şekilde KA diyerek Şükran ablanın yanına gitti ve poposunu gösterdi.
Şükran Abla da KAKA mı yaptın onu mu söylüyorsun diyerek kontrol etti.
Gerçekten de bizim kız bugün itibarı ile kaka yaptığını söylemeye başladı.

Sevindim tabi, henüz tam anlamı ile cümleler kuramasa da kelimeleri söylüyor veya bazı kelimelerin ilk iki harfini söylüyor.

Geçen gün bir muhabbet vardı. Çocuklar en zor çişlerini söylerlermiş. Kaka demek bu aylarda imiş vs vs vs. Bakalım bizimki ne zaman çişi geldiğini söyleyecek?

Cizmeli Kedi Kabadayı

2008-12-17T12:47:00.005+02:00

Hakan Baba Bildiriyor:

Bizim kız kendi kendine icatlarda bulunmaya başladı...
Annesinin kıyfetlerini, özellikle ayakakkabılarını bol bol giymekte. Bugün ise benim çoraplarımı ardından da Seçil'in eldivenlerini giydi. Aynanın karşısına gitti kendini izlemeye başladı...
Sanırım hoşuna gitmiş olacak ki bi de defile yaptı bize...

Ardından da benim cekete takıldı gözü. Onu da giymek istedi. Kırarmıyım :) hemen giydirdik. Tabi benim için de güzel bir konu çıkmış oldu. Buyrun size iki görünüm.
1. çizmeli kedi.
2. Kabadayı...

Derin Kardeş Geldi

2008-11-28T14:00:00.004+02:00

Duru yazıyor:
Bugün Esma Teyzemin bir kızı oldu.
Adı DERİN, onunla çok güzel oyunlar oynayacağımıza eminim.
Derin bebek çok ufak, çok şirin bir bebek, Babam diyo ki bi zamanlar ben de onun kadarmışım...
Nedense her bebek gördüğümde büyüklerim aynı muhabbeti yapıyor; "bir zamanlar sen de bukadardır" biliyoruz sanki siz değildiniz bir zamanlar o kadar diyesim geliyor ama daha konuşamıyorum, "gördüğünüz gibi yazıyorum".

Derin'in babası Serdar Galatasaray'lıymış, doğar doğmaz Derin'e GS forması giydirmiş. Resimlerini yanda ve aşağıda görebilirsiniz.
Derin bir an önce büyüse de oyunlar oynasak, koşsak dolaşsak hatta ara sıra yaramazlık ta yapsak.
En çok ta mutfağa girip annemin yaptığı yemeklerden yapmak istiyorum.
Umarım bir an önce yapacağız.

Duru.

2008-11-22T18:04:00.004+02:00

Duru ve Yemek Yemek
Duru 661 günlük, 22 aylık ve 1.81 yaşında.

Bu akşam yemeğinde Duru her zamanki gibi koşarak masaya geldi ve tabureye tırmanıp oturdu.*

Eline bir kaşık verdik ve benim tabağımdaki yoğurttan yemeye başladı.
Aslında elindeki kaşık ve çatalla yemek yiyebiliyor.
Bugünkü farkı, kaşığı nasıl ağzına götürdüğünü benim fark etmemdi. Demek el göz koordinasyonu bu şekilde öğrenilmeye başlanıyor.

Yeni yeni şeyleri öğrenmek güzel oluyor benim için.

Şaşırmalarım 2

2008-10-11T23:27:00.004+03:00

Duru 619 Günlük (20.6 aylık, 1.7 yaşında)

Bu gün Duru bizi şaşırtmaya devam etti.

Önce Starbucks ta portakal suyuma ortak oldu. Pipet ile içerken Duru da istedi.
İşin ilginç yanı, Duru'da pipet ile içmek istedi ve içti. Pipet ile portakal suyunu çekip içti...
Seçil de ben de şaşırdık kaldık.

İkinci şaşırmalarımız. Duru banyoya gitti ve Seçil'in bir kremini aldı.
Kremi eline dökermiş gibi yapıp,
Ellerini birbirine sürüp kremi yaydırıp
Yüzüne sürer gibi yapıyordu.

Sanırım Seçilden öğrende...

Yalnız hareketleri o kadar güzel ve senkronizeydi ki sanki gerçekten yüzüne krem sürüyormuş gibiydi...

Büyümeye başladık...

Şaşırmalarım

2008-08-26T12:20:00.003+03:00

Duru 573 günlük 19 Aylık,

Duru bazen yaptıkları ile bizi şaşırtıyor.
Belirli bir zaman sonra çocukların büyüklerini veya yaptıklarını taklit etmesini izlerdim.
şimdi kendi çocuğum yapınca sanki çok büyük bir şey keşfetmiş gibi gelmeye başladı.

Geçen gün evin anahtarını almış onuyordu. Yerinden kalktı, kapıya gitti, anahtar deliğine sokup çevirmeye çalıştı.

Aferim deyip desteklemekten başka birşey yapamadık :)
Hoşuma da gitmedi değil.

Özlemek

2008-08-13T15:18:00.002+03:00

Hakan Baba Yazıyor.
Geçen Pazar gününden beri Duru ve Seçilden uzak kaldım.
Sanırım bu günler biraz boş ta geçince özlemim daha da artmaya başladı.,

Geçen hafta cumartesi günü Seçil telefonla arayıp, "kızın seni özlemiş ne zaman geleceksin?" diye sorduğunda, tepkim garip olmuştu. "Hadi yaa, nasıl anladın beni özlediğini" sorusuna aldığım yanıt, sanırım çok hatırlayacağım zamanlarımdan biri olacak.

"Senin resmin almış, muuuuuh diye öpüyor" yanıtı ile karşılaşmak beni etkiledi.
O zaman uzak kalmanın zor olduğunu anladım. Cumartesi akşamı soluğu Uzunköprüde aldım.
Asıl ilginci araba ile yaklaşırken Duru'nun arabayı tanımış olması ve ben kapıdan çıkıp seslendiğimde ortalığı çınlatmasıydı. 18 aylıkken bu tepkileri almak bir baba için nasıl bir mutluluk olduğunu bilmem anlatabililirmiyim, bilmem siz anlarmısınız?

Allah uzun ayrılıklar vermesin diyerek bu günkü yazımı noktalıyorum.

Durunun 555 inci günü

2008-08-12T01:43:00.006+03:00

Hakan Baba Yazıyor
9 Ağustos 2008 Duru 555 günlük
Bugün Duru'nun 555 inci günü yarın da bizim evliliğimizin 1500. günü nü kutlayacağız.

Eşim ve Duru yaz tatili için memleketteler.
Bu sabah Seçil arayıp "kızın seni çok özlemiş" dediğinde nasıl sevindim anlatamam. Hatta inanmadım. "nereden anladın" dediğimde ise, annemlerde resmimi gördüğünde çığlık attığını hatta alıp "muuuhhhhh" diye öptüğünü söyledi.

Gerçekten de özledim.
Bu akşam memleket yolları göründü.

Misafirlerimiz

2008-04-10T10:20:00.006+03:00

Hakan Baba Yazıyor 9 Nisan 2008
Duru 433 Günlük.

Çarşamba akşamı çocukluk arkadaşım Gerçek ve Eşi Cengiz bize geldiler.
Gerçek ve Cengizin oğulları Can Sinan ile Duru arasında 133 gün var.

Gecenin amacı Karadeniz yemekleri yemekti.
Şükran ablanın nefis hamsili pilavı, Laz böreği ve diğer hazırlananlar ile muhteşem bir yemek yedik.

Duru misafiri çok seviyor. Her misafir geldiğinde çok heyecanlı.

Bizimki hemen hünerlerini sergilemeye, el çırpıp paytak paytak yürümeye başladı.
Hatta bazen sevinç çığlıkları ile koridorda birkaç tur da attı.

İki bebek birbirlerini görünce ne yaparlar biz de onu gördük.
Her ikisi de heyecanlanıp gülümsemeye başladı.

Yemek faslına kadar bir ara oyuncaklar ile oynandı, bir ara yürüme turları atıldı.
Çok güzel bir geceydi...

İlk Büyük Zarar

2008-04-10T10:11:00.006+03:00

Duru 433 Günlük.

Dün Duru ilk büyük hasarına yol açtı :)))
Şükran Teyze 'sinin telefonunu klozetin içine atmış.

Şükran abla mutfaktayken, nasıl bulduysa yastığın altına sakladığı telefonu bulup,
oynayıp git sen yeni telefonu klozetin kapağını açıp içine at...

Olan yeni bir telefona oldu :))

Çekmece Açmayı öğrendik

2008-03-21T21:47:00.002+02:00

Detaylar azzzz sonra.

Duru'nun Şaşırtan Davranışları 1

2008-03-16T15:48:00.003+02:00

Hakan Baba yazıyor.

Cuma ve Cumartesi günü Duru bizi şaşırtmaya devam ediyordu.

Cumartesi günü Seçil aradı ve "Hakan, Duru ne yaptı biliyormusun" diye heyecanlı heyacanlı konuştu.
Bizim kız bezini almış ve Seçil gelince yere yatıp ayaklarını havaya kaldırmış.
Seçil de Duru'nun kaka yaptığını anlayıp altını değiştirmiş.
Bunu akşam Şükran ablaya anlattığımızda "evet" dedi. "Geçen gün de bana yaptı aynısını, altını değiştirmek için bezini alıp salona geldiğimi görünce yere yatıp ayaklarını havaya kaldırdı" diye anlattı.

Duru yavaş yavaş bilinçli düşünmeye başlıyor demek ki.
Veya düşünüyordu da biz ancak anlamaya başladık...

Yürüme

2008-03-10T19:45:00.006+02:00

Hakan baba sevinçle bildiriyor. (Duru 404 günlük, 1 yaş 1 aylık, toplam 13 Aylık)

Bugün 10 Mart 2008 Duru YÜRÜDÜ !!!!!!!!
İki gün önce Cumartesi gecesi iki koltuk arasında 4-5 adım atmıştı ama cesaret edemiyordu.
Ufak tefek adım atma çalışmaları başarı ve kararlılıkla devam etti.
Bugün Seçil güzel haberi verdi.
Akşam eve koşa koşa gittim. Kızım beni kapıda karşıladı.
İnanılmaz bir manzaraydı. Duru paytak paytak yürüyordu.
Bir salona bir yatak odasına paytak paytak yürüye yürüye gidiyor, .giderken de sevinç çığlıkları atıyordu.
Hemen birkaç poz fotoğrafını çektim. Demek ki adım kurabiyesinin zamanı geldi ((:

Şunu anladım ki, çocuğunu birşey başardığını görmek inanılmaz bir duygu ve gurur kaynağı.
Başadığında o sevincini görmek tarif edilmez bir duygu.

Doğum Günü Resimler

2008-02-11T18:35:00.001+02:00

Hakan baba bildiriyor.

Duru'nun ana web sitesinde hem eski hem de günce fotoğraf ve videolarını bulabilirsiniz.

Siteye girdikten sonra fotoğraflar kısmını seçtiğinizde karşınıza gelecek olan menüden, ilgili zaman göre yayınlanan fotoğrafları göreceksiniz.

Doğum günü fotoğrafları da bu başlık altında yayınlanmaktadır.

Saygılarımla
Hakan ŞENGÜL

Yürüme Hazırlıkları

2008-02-11T18:26:00.000+02:00

Hakan Baba Bildiriyor.
Duru 1 yaş 10 günlük.

Duru dün akşam 4 adım attı. Yürümeye başlayacak sanırım.
Akşam 7 civarında Şükran abla ile oynuyordu.
Tam yanımızda ellerini bırakıp bizim yatağa doğru 4 adım attı ve yatağa tutundu.
Ardından da sevinç sesleri ile ellerini çırptığında hepimiz şok olduk.

Bundan sonra yürüme alıştırmalarını hızlandırır sanırım...

Tay Tay durmak

2008-01-14T00:34:00.000+02:00

Hakan Baba Bildiriyor.

Bu akşam Duru'nun muzırlığı üzerinde.
Bir ara dışarı çıkığ birkaç şey alalım dedik. Ağlamaktan kırdı kendini. Neyse arabaya binince sustu.

Eve geldiğimizde yerde oyuncaklar ile oynadık.
Tommy nin şu üçgen, kare, yuvarlak şekilleri deliklerinden atılan oyuncağı var.
Henüz o deliklere atmasını beceremiyor ama arkasında nesneleri çıkarmasını benceriyor...

Bir de bu akşam koltuğa tutunup beklerken 3 saniye ellerini çekti ve ayakta durdu. Sonrasında hemen oturdu. Yakında tay tay durmaya başlayacak sanırım.
Yürümeye başladığında da tutamayız (((:

Hadi hayırlısı

Dokunmak Anlamak

2008-01-02T21:41:00.000+02:00

Bu akşam Duru oyuncağındaki tuşlara basmaya başladı.
Duru için alınan ve üzerinde renkli tuşlar olan, farklı farklı müzikler çalan bir oyuncak. Bu gün Duru farklı farklı butonlara basıp, müzik dinliyordu...
Keşfetmenin dayanılmaz hafifliği... ((:

Betül Teyze Ziyareti

2007-12-15T20:57:00.001+02:00

Duru Yazıyor: (Duru 317 Günlük)

Cumartesi akşamı Betül Teyze beni ziyarete geldi...
Çok güzel kırmızı bir t-shirt getirmiş.
Kotumun üzerine de çok güzel yakışacak. Annem öyle diyo.

Betü Teyze geldikten sonra çok sevdim onu. İlk üç dakika alışma süreci oldu ağlayasım geldi. Kim bu tanımıyorum dedim ama sonrasında çok sevdim.

Bu arada babamla annem de çok güzel bir pasta almışlar. Afiyetle yediler ama bana fazla vermediler. Bence de fazla yememem lazım. Sonra kilo yapar kilolardan kurtulamam. Zaten tombik bebek diyorlar bana. Neyse yürümeye başlayınca bu kilolardan eser kalmıycak.

Neyse gecenin sonuna kadar Betül Teyze ile oynadık, annem babam ile konuştular. Ne konuşuyorlar bu kadar fazla anlamıyorum ki. Genel de benle zaman geçirdikleri için hem oynamaya hem de konuşmaya nasıl zaman buluyorlar anlamadım... :PP

Daha sonra babam bol bol fotoğraf çekti. Biz de poz verdik. Ben doğduğum günden beri fotoğraf çekildiğim için hemen poz vermeye başladım. Hatta ilk doğduğum saniyeden beri fotoğraflarım çekildiği için çok pozum birikmiş babam 12 Bine yakın diyor.

Köprü Kurma

2007-12-15T20:38:00.001+02:00

Hakan Baba Yazıyor:

Bugün Duru 315 günlük ve ilk defa ayakları ve elleri üzerinde kalkmaya çalıştığını gördüm. Biraz daha uğraşsa ve kendini geri doğru itse ayakları üzerinde dikilecek ve yürüyecekmiş gibi geldi.

Önce bir baktım ki ayak tabanlarına basıp elleri ile yerden güç almaya ve sonrasında da elleri ile kendini yukarı itmeye başladı. Popo yukarı kalktı. Ellerini ayaklarına yaklaştırınca aynı köprü gibi oldu. Baktı gördü yapamayacak yine popo üstü oturdu. Yürümesine az kaldı yorumlar geliyor bakalım... Bekliyoruz.

Alkış Yapmak

2007-12-10T00:12:00.001+02:00

Hakan baba yazıyor (9 Aralık 2007) Duru 311 günlük.
Duru Bu akşam alkış yapmayı öğrendi.
Bir ara baktık ki, iki elini vurmaya çalışıyor ama tam tuturamıyor. Birkaç denemeden sonra alkışlamaya başladı.
Alkışladıkça kahkaha atmaya başladı, çok hoşuna gitti.

Duru'nun Baba demesi

2007-12-09T20:31:00.000+02:00

Hakan Baba bidiriyor:
Duru bugün yüzüme baka baka BA BA dedi.
Bizim kız yavaş yavaş baba demeye başlıyacak. Nasıl sevindim bilemezsiniz.
Hani bir reklam vardı:
-Adam asansörde "baba dedi babaaa" diye geziyordu ya bende ona döndüm sanırım ((:

Yusuf'lara yaptığımız misafirlik

2007-12-08T22:30:00.001+02:00

Hakan baba yazıyor: Duru 310 günlük.

Bu akşam dışarıda yemek yiyelim dedik. Bizim meşhur Çömlek Kurufasulyecisine gittik.
Herzamanki keyfli yemeğimizi yedik, tabi Duru dururmu o da yemek istedi ve kurufasulye-pilav ikilisinin tadına baktı. Fazla yemese de neredeyse bir çorba kaşığı fasulyeyi mideye indirdi.

Yemekten sonra Alev, Yusuf ve sevgili oğulları Yiğit'lere gittik.
Biraz lafladıktan sonra Yusuf meşhur mısır patlatma merasimine geçti.

Gerçekten pratik bir iş.
İşlem basit aslında, mısırı bir borcam kaseye koy, yağ ve tuz ekle, üzerine bir tabak kapat, mikro dalgaya koy, 700 derece ve 8 dakikaya ayarla. Olsun sana bir koca kase mısır.
Bu arada Yiğt ve Duru da kendi çaplarında oyuncak ile oynamaya geçtiler.
Resimler aşağıda ((:

Kucakta oturmaktan sıkıldı...

Duru tepemde.

Annesine tutunmuş Yiğidin vazodaki çiçekleri dağıtmasına bakıyor...

Alev'in konuşmalarını dikkatle dinlerken...

Alev'in konuşmaların dinlerken.

Bilge Buket'in ziyareti

2007-12-03T09:08:00.000+02:00

Hakan Baba Yazıyor.

Bugün çocukluk arkadaşım Kağan'lar geldi.
Evde iki tane bebek olunca tabi evin neşesi de ikiye katlandı.
Benim için de ne mutluluk ki çocukluk arkadaşım ve bizim çocuklarımız da aynı ortamda olunca büyüdüğümüzü anladım... Kazık kadar olsak ta eski günleri hatırlayınca insan kendini "dünde" hissediyor ((:

Konuklarımız can ciğer dostlarımız aslında,
Ayten Teyze: Kağanın annesi,
Kağan, Julide (Kağanın eşi) ve kızları Bilge Buket geldiler.

Ayten Teyzem Duru ile oynarken, Ayten Teyze emekli edebiyat öğretmeni olduğu için, konuşması hem çok düzgün hemde sesletimi çok güzeldir. Ayrıca pek çok kafiyeli ninni ve bebek oyunu bilir. Tabi Duru'nun da çok hoşuna gitti.

Duru, Ayten Teyzem ve Kağan oynarlarken.

Duru Kağan amcasının kucağında...

Duru, Julide Teyzesi ve Bilge'ye hoşgeldin derken...

Mutlu Aile Tablosu

Bilge Buket, Julide ve Kağan

Dil nasıl çıkarılır görün.

Gayet sanatsal bir fotoğraf. İçindeki güzel olunca tüm fotoğraflar güzel çıkar...

Yavuz Amca, Gönül Teyze, Begüm Abla gezmesi

2007-12-02T12:34:00.000+02:00

Duru Şengül yazıyor.
1 Aralık 2007 Cumartesi (Duru 303 günlük)
Dun aksam misafirlikteydik. Cok guzeldi. Yine beni bol bol sevdiler.
Babamın daha önceki işyerinden Yavuz Amcalara gittik. Çok güzel bir geceydi. Bol bol yiyecek ve sevecenlik vardı. Özellikle iki tane ablamın olması çok güzeldi. Benle bol bol oynadılar.
Misafirlikte Yavuz Amca, eşi Gönül Teyze, kızı Begüm ve bizler gibi misafir olan Seyfi Amca, eşi: Canan teyze ve kızı Ece abla vardı.

Yavuz ve Seyfi Amcalar bi ara el bilgisayarları ile oynamaya başladılar... Ben de büyüyünce bilgisayarım olucak. Hatta babam, sana daha hızlı bir el bilgisayarı alıcam dedi.

Oyuncaklarım ile de oynadık. Ece ablam bana bazı oyuncaklar ile nasıl oynayacağımı da gösterdi. Bunca senedir yanlış oynamışım, haberim yokmuş. Bu arada sene ne demek yahu? (:
Canan teyze benle bol bol muhabbet etti.

Bir ara başım dönmeye başladı. Dünyayı ters görmeye başlamıştım. Hatta böyle bakınca herşey başaşağı gibi duruyordu...

Yavuz Amcaların mutfaktaki boncuklar çok hoşuma gitti. Tabi Gönül teyzenin de bana Cee yapması da çok hoştu.

Acaba biz de mi mutfak kapısına böyle şıkır şıkır boncuklardan alsak? Dur annem ile konuşayım da bana da alsın bu boncuklu iplerden... Hatta ne koparırım ben bunları bee...

Acaba bu boncukları nasıl incelesem diye planlar yaptım...

Bu oyunumuza Begüm ablam da katılınca daha da güzelleşti. Beni çok sevdiler.

Duru ve REKLAMLAR

2007-11-18T23:59:00.000+02:00

Hakan Baba yazıyor:
Duru bir süredir reklamları çok dikkatli izliyor.
Her çocuk sahibi olan kişini de dediği aynı. Bebekler reklam izlemesini çok seviyor.
Hatta kuzenimin dediği bir cümleyi şimdi şimdi anımsıyorum.
İkinci kızına yemek yedirmek için (şimdi eşşek 15 yaşında oldu) videoya reklamları kaydetmiş ve onlarla yemek yediriyormuş...

Bugün dikkatim çeken başka birşey oldu.
Duru yerde oturup reklamları izlerken, Seçil uyardı ve televizyonu kapattım.
Duru yere yattı ve kafasını çevirdi.
Yarım dakika sonra yine tv yi açtım bizimki yine kafasını kaldırdı ve izlemeye başladı.
Yaklaşık 10 saniye sonra tv nin sesini kapattım.
Duru yine yattı ve kafasını çevirdi.

İlginç geldi. Demek ki reklamlarda ses ve görüntü birleşince dikkatini çekiyor...
Diğer programlara fazla ilgi göstermiyor...

Bakalım inşallah fazla televizyon bağımlısı olmaz.

Duru'nun ayağa kalkma çalışmaları

2007-11-06T23:19:00.000+02:00

Dün çalışmalarına başladığı ayağa kalkma çabaları bugün başarıya ulaştı.
Bu sabahtan baktım koltuk örtülerine tutunup kalkmaya çalışıyor.
Daha sonrasında daha fazla kalktı. Uç kısma gelince ellerinden güç alamadığı için örtüyü ısırdı ve kendini daha da yukarı çekti.
En sonunda başarı...
Öyle bir sevindi ki anlatamam...

Misafirlerimiz Yiğit Alev ve Yusuf

2007-10-21T22:55:00.001+03:00

Hakan Baba Yazıyor:

Bu akşam misafirlerimiz vardı.

Yani Duru'nun misafirleri. Artık bize fazla bakan yok. ((: genelde tüm ilgi Duru üzerinde toplanıyor. Bir nevi pabucumuzun dama atılması gibi.

Bu akşam Yiğit Abi, Alev Teyze ve Yusuf Amcalar bizde idi Durunun yakınları ve ilk gören dostları. Sağolsunlar Duru'nun doğumunda yanımızdaydılar. Hatta ameliyathane önünde beklerken ilk yanıma gelen Alev idi.

Hatta hastabakıcı Duru'nun doğumunu haber verip "bahşişi alayım" deyipte cepte 5 kuruş yokken* bana para veren de Yusuf idi.

Ne diyeyim insanın Alev ve Yusuf gibi dostları olsun. Başka bişi istemezsiniz...

Bir de canavar Yiğidimiz var ki tam bi delikanlı potansiyeli.

Bu akşam bizdeydiler.
Duru, da onları çok sevdiği için hemen havaya giriyor ve kucaklaşmalar, hoplayıp zıplamalar daha bir farklı oluyor.
Hatta ilk oyuncakları da Yiğit Abisinin oyuncakları olunca, oyunlar da bir farklı olmaya başlıyor.
Tabi bir de Yusuf'un kel olmasından dolayı Duru'nun daha bi sempatik davranması da başka bir olgu (((: keldaşım arkdaşım benim.
Seçil ile Alev'in yemek hazırlıkları yaparken biz de fotoğraf çalıştık.
Daha sonra yapılan nefis yemekleri yerken de bol bol muhabbet ettik.
Ne diyeyim Alev ve Yusuf ile sohbeti özlemişiz. Daha önce damdan düştükleri için (çocuk konusunda baya bi deneyimliler) tüm deneyimlerini de bizlerle paylaşıyorlar.
Bu da bizim için ön bir bilgilenme oluyor.
Şunu farkettim ki herkes hemen hemen çocuk sahibi ve yetiştirirken herkesin bir deneyimi var. Yalnız bu deneyim sizin çocuğunuzun doğumuna ne kadar yakın ise bazı ufak tecrübeler de birbirine yakın oluyor.
Örneğin annelerimiz bizleri yetiştirirken hazır bezler yoktu. Dolayısı ile onların yaşadığı alt bağlama tecrübeleri bize pek uygun değil.
Sanırım yaşanılan yıllara göre bazı sorunlar ve yaklaşımlar da birbirine yakın.
Her neyse
Kahve faslından sonra konuklarımız daha fazla kalamadılar. Yiğidin okulu olması nedeni ile kısa bir misafirlik oldu.

Her zaman bekleriz...

* Duru'nun gelişi erken olunca, ofisten bir fırlamışım ki yanıma para almayı unuttum.

Pazar Günü Rehaveti.

2007-10-21T22:35:00.000+03:00

Hakan baba yazıyor:
Dün gece Duru'nun ağlaması ile yataktan fırladık. Sanırım diğer dişleri de yavaş yavaş çıkmaya başladı. Duru'nun alt damaktan iki, üst damakta iki dişinin çıktı. Diğerleri de yavaş yavaş geliyor sanırım. Gece ağlayarak yataktan fırladı. Zavallım hem kulaklarını hem yanaklarını tutarak bir yandan diğer yana dönmeye başlayınca kendinizi tutamıyorsunuz, siz de acı çekiyorsunuz.

Neyseki biraz Dentinox sürdük, yarım saat sonra ağlaması kesildi. Tabi gece 3-4 e kadar da onla beraber durduk...

Hal böyle olunca sabah 10 da zor uyandım. Baktım pazar günü Duru'da Seçilin yanında yatıyor, ben de yattım tekrar. 12 de kalktık, kahvaltı falan derken, oy kullanmak için dışarı çıkacaktık. Tabi ki Duru'suz olmaz. Hazırlandık, yeni kızımızın şapkasını da giydirip çıktık. Akşama misafirlerimiz var ona göre hızlı iş yapmak gerek...

Şu insan yavruları ne şirin. Her ne olursa olsun bakınca en katı insanın bile yüreğini ısıtıp eritiveriyor.
Hele Duru'ya bakınca içim başka oluyor. Sanırım insanın kendi yavrusuna bakması, kendinden bir parça görmesi, daha da bir farklı...

Acı duyunca siz de onla beraber acı duyuyorsunuz.

Ağlayınca sizin de içiniz acıyor...

Ve sanırım sizin yavrunuz size daha güzel geliyor...

Bayram Gezileri

2007-10-14T21:22:00.000+03:00

Ramazan Bayramı Resim ve bilgileri... Yakında...

Bayram Hazırlıkları

2007-10-09T22:42:00.000+03:00

Duru Yazıyor:

Bayram denilen bir zaman varmış... Ben şimdiden çok sevdim bayramı. Annem bana güzel güzel giysiler denetti. Şükran Abla ile yeni kıyfetlerimi denerken çok mutlu oldum. Demek ki bu bayramlar güzel oluyor güzel güzel elbiseler alıyorlar.

Hatta bi ara denedim döndüm baktım tam üzerime yakıştı...
Rengi de çok güzel. Bayramı bekliyorum bakalım daha ne güzel sürprizler var.

Cumartesi Gezmeleri, Can Sinan Tanışması ve Mehmet Amca

2007-10-09T00:03:00.001+03:00

Hakan baba 5 Ekimi 6 Ekime bağlayan gece yarısından ve cumartesi gününden bildiriyor:

Gerçekten hızlı bir sabah ve gün geçirdik...

Cuma gecesi Seçil'in sol omuz ağrıları tutunca sabaha karşı 3 gibi acile gitmek zorunda kaldık.

Seçil çok acı çektiği için dayanamadım aldım acile götürdüm. Tabi Duru da uyuduğu için evde bırakamadık. Duru, Seçil ve ben düştük yollara. Yaklaşık 300 metre sonra acil serviste idik. (Allah kimseye vermesin ama evinizin yakınında bir hastane ve acil servis olması beklenmedik durumlar için çok iyi oluyor. Maltepe üniversitesi tıp fakültesi de bizim eve çok yakın)

Acile gittik. Tabi Duru da uyandı.

Seçilin koluna bakarlarken gelen geçen hasta bakıcılara gülümsemeye başladı.

Birden ilgi odağı olunca tüm gece personeli Duru'nun başına toplandı...

(((-: hatta Seçili unuttular Duru ile ilgilenmeye başladılar diyebilirim.

Bizimkide bol keseden gülücükler dağıtıp alkış yapmaya başlayınca ortalık oldu sana curcuna.

Gündüz vakti de ailemizin diş doktoru, benim çocukluk arkadaşım Gerçek Canpolat'a gittik. Tabi Gerçeğin eşi, biricik doktorumuz Prof Dr. Cengiz Canpolat ta oradaydı. Duru kendisini çok sevdi. Alkışlayarak bu sevgisini de dile getirdi.

Tabi Cengiz Bey de Duruyu sevdi. Bu hallerini fotoğraflamak ta bana düştü.

Bu arada Gerçek-Cengiz çiftinin biricik oğulları Can Sinan da oradaydı. (o gün 113 günlük idi).

Duru ile Can Sinan'ın bir tanışmaları vardı ki görmeliydiniz. İki bebek karşı karşıya ne konuşur? Bebek dilinde çok tatlı bir muhabbete başladılar. Bu arada Duru bebek ve çocuk gördü mü hemen iletişime geçmeye çalışıyor. Geçen hafta Kağanın kızı Bilge Buket'i de gördüğünde aynı tepkiyi vermişti. Önce gülümseme, sonra bir konuşma ve dokunma... Bebek iletişim dili de bu olsa gerek.

Neyse Duru, Cengiz Amcası ile birkaç adım atma çalışması yaparken, ben de Can Sinan'ın birkaç poz fotoğrafını çekmeye başladım. Hızımı alamadım 230 kare fotoğraf çekmişim ((-:

Sinan çok olumlu bir çocuk, Gerçek ile fotoğraf çekerken gülümsemeye başladı. Ben de kaçırırmıyım. Çektim fotoğraflarını.

Akşam olunca biz de dışarı çıkalım dedik. Önce karnımızı doyurduk. Tüm gün aç olunca Kızılkayalar büfede ne bulursam yedim... Çoktan beri bu tür yiyecekler yemediğim için sanırım abarttım baya bi. 3 hamburger 2 sosisli derken baya bi doymuşum. Mehmet Amcayı da ziyaret ettikten sonra eve döndük.

Aşağıda Mehmet Amca ve Duruyu "ÇAK" oyunu oynarken görüyorsunuz.

Biberin Cilt Güzelliğine Katkıları

2007-10-08T23:54:00.000+03:00

Biberin Cilt güzelliğine iyi geldiği bir kez daha kanıtlandı. Bu araştırmayı yapan Duru: "cildimin güzelliğini bol bol biber yememe borçluyum" diyor.
Fotoğraflarda Duru'yu benber yerkerken görüyorsunuz...
Duru her gün bir biber cildi güzelleştirir diyor...
Siz de biber yiyin...

Gizli Yer Keşifleri

2007-10-07T14:23:00.000+03:00

Hakan Baba Yazıyor:

Gizli yerlere merakımız çok .

Hele hele masa altına girmeyi çok seviyoruz...

Özellikle Duru'nun henüz emeklemediğini de düşünecek olur isek, bir de yürüdüğünü tahmin bile edemiyorum. Şu anda emeklemeden yere ellerini yapıştırıp parkeler üzerinde kayıyor. Bir de zeki kızımız aralara girmeyi öyle iyi beceriyor ki çıkartana kadar bazen akla karayı seçiyorum. Tam böyle bir anı yakalamışken aldım fotoğraf makinasını başladım çekmeye. Bizimki dururmu. Poz vermeye başladı. Doğumundan beri fotoğraf çekilmeye alışık bir bebek ne yapsın... ((-: hemen poz verecek tabi.
Farklı zamanlardaki keşif gezilerini görmektesiniz...

Emeklemeden Yürümek.

2007-10-03T22:42:00.000+03:00

Hakan Baba Yazıyor:
Bu akşam eve geldiğim de Duru yine bağrışlar ile beni karşıladı.
Görünce gözlerime inanamadım. Bizim kız koltuğa tutunmuş ayakta beni bekliyordu.
Dün akşam emekleme olaylarındaydı. Ufaktan bir emekleme başarısı gerçekleştirdi.
Yaylanma hareketlerini birkaç günde geçtik.
Dün akşam parkelerde kendini hareket ettiriyordu ama bu akşam da ayakta görünce gözlerime inanamadım...
Ellerinden tutmaya görün. Hemen ayağa dikilmeye çalışıyor. Daha sonrasında da oturmayı istemiyor.
Nazar değmesin hareketli olmayı çok seviyor. Sanırım sonrasında zor zaptedeceğiz.
En sonunda ne yapmış etmiş. Şükran Abla nın ellerinde tutup ayağa dikilip koltuk örtülerine tutunmuş. Denegesini de sağlayınca etrafa zafer kazanmış bir general edası ile bakmakta.
Tabi o an ben de gelince kıyameti kopardı. Bakın görün resimler burada
((:

Adım Atma Hazırlıkları

2007-10-01T21:51:00.000+03:00

Bu akşam yine curcuna vardı. Sanıyoruz Duru karnını üşüttü. Biraz "mıy mıy" landıktan sonra kendine geldi baya bi oynadık. Artık Duru durmuyor. Emekleme hazırlıklarına çoktan başladı. Yan döne döne istediği yere yine gidiyor da bu sefer bol bol parkelerde geziniyor. Orda da kendine bir teknik geliştirmiş. Elleri ile yere yapışıp parke üzerinde kayıp gidiyor. Bakalım daha ne icatlar ile karşılaşacağız.
Bu arada dişlerimiz çıkmaya başladı. Alt tarafta bir tane, üst tarafta bir tane. Yeni bir huyumuz da var :-) diş gıcırıyoruz (-:

Uzunköprü Zamanlarımız

2007-09-30T14:28:00.003+03:00

Bahçeye gittik.
Bol bol sebze meyva topladık.
Devamı var yakında resimlerle beraber burada...

İlk Edirne Gezimiz

2007-09-30T14:28:00.001+03:00

Hakan Baba Yazıyor:
En sonunda Edirneye gidebildik ve ilk gezimizi yapabildik.
Şükran Ablada bizimle gelmişti ve Edirneyi çok merak ediyordu. Bizde gittik...
Önce Babaanneme uğradık. Duru'yu ilk kez görecekti.
Duru yine olumlu hallerini gösterdi ve babaanneme gülümseyerek girdi içeri.
Sanırım ilk çeyizliklerini de babaannemden aldı.
Kadıncağız ördüğü çetik, çorap vb şeylerden bir bohça hazırlamış. Veda edip ayrıldık.

Edirneye gidipte Selimiye Camiini gezmemek olur mu?
Güzel zamanlar geçirip çok ta güzel fotoğraflar çektik.
Şükran Abla Edirne ve Selimiye Camii ni merak ettiğinden doğrudan camiye gittik.
Hem camide hem de dışarıda bol bol fotoğraf çektim.

Şükran Abla Camiye hayran kaldı...

Selimiye'nin bahçesinde... Seçil ve Şükran Abla.

Cami içindeki Ters Lale Şadırvanı ve Şükran Abla etrafa bakarken.

Selimiye Camii Kubbe görüntüsü.

Kubbenin farklı bir açıdan görüntüsü.

Minareler ve Şerefeler...
Bahçedeki seyyar satıcılar.

Ve Gezinin en güzel yerine geldik.

Çocukluk arkadaşım Kağan eşi Julide BAYRAK'ın kızları Bilge Buket' görmek için Kağanlara gittik. Tabi Duru, Bilge'yi yakından tanımak istedi :-)

Hatta bir ara "bu şeker kız kim, acaba oyun oynayabilirmiyiz?
Veya gerçekten şeker mi" diye tadına da bakmak istedi...
Olmadığını görünce....

Kıyafetlerini yakından incelemeye başladı. Aynıları bende de vardı diye düşünüyordu.

Duru ve Bilge Buket Seçilin kucağında.

Analar ve Kızları.
Bilge Buket'in gülümseyen fotoğrafını yakaladım. Kerata çok tatlı gülümsüyor.
Babası bile bu kadar güzel gülümseyemez :-P

Uzunköprü Gezimiz

2007-09-30T14:25:00.000+03:00

Hakan Baba Yazıyor:

29 Eylül cumartesi günü Uzunköprüdeydik.
Çoktan beridir gitmediğimiz memleketimize gittik. Taba anneanneler, babaanneler, büyükanneler, dedeler bizden çok Duru Bebeği bekliyorlarmış :-))

Hele Duru'nun büyükannesi (benim anneannem) Duru'yu severken nasıl gözleri parlıyordu anlatamam... Benim için büyük bir duygulanma oldu. Aynı duyguyu bir de Seçil'in dedesi severken yaşadım. Sanırım büyükler torunlarının çocukları olunca daha bir farklı seviniyorlar.

Umarım Duru da torunlarının çocuklarını görür.

Cumartesi akşamı Saadet annem yine yemeklerini konuşturmuştu. Şimdiye kadar yediğim en güzel Hünkar Beğendi'yi yedim.

Tabi dedemizin bahçesinden toplanılan orgnik patlıcanların lezzeti de bir başka tat vermişti...

Durunun Emeklemesi

2007-09-26T22:14:00.000+03:00

Hakan Baba yazıyor:
Bu akşam Duru ile oynarken farkettim ki emekleme hazırlıklarındayız.
Dizleri üstüne kalkmış ileri geri hareket etmek istiyor.
Allah dedim bizim kız emeklemeye başlıyacak. Hatta emeklemeden yürüyecek sanırım.
Kollarıma tutunup kalkmak istiyor. Hadi hayırlısı...

Duru ve Uykusuzluk

2007-09-23T12:09:00.000+03:00

Hakan baba bildiriyor :)) :
Dün gece Elif ve Bora'lardan geldikten sonra Duru'nun mızmızlığı başladı.
Sanırım diş ağrıları var derken bir ara uykuya daldı.
Daha sonrasında da bir uyandı pir uyandı.
Saat 5:30 a kadar ayakta kaldık.

Dişi azıcık uç vermiş.
Akşam sanki benim dişlerim sızlıyordu. Sevgili kızımız kafasını bir o yana bir buyana sallarken gözlerimin içine bir bakışım vardı ki ürperdim. Kimbilir ne kadar acı çekiyordur. Diş çıkarken damağın yırtılmasını düşünemiyorum. Bir süre böyle devam etti. Aklımıza DENTINOX geldi. Biraz sürdük. Doktorumuz çok fazla kullanmamamızı tavsiye etmişti. Açıkçası korkarak sürdük. En son 5 falandı uyumuşum Seçil de uyutmuş öyle uyumuş...
Diş çıkarmak zor zanaat.

Duru'nun Bebek Ergenliği ((-: Ev gezmesi Elif ve Bora

2007-09-22T21:37:00.000+03:00

Hakan Baba Bildiriyor.
Duru bebek ergenlik yaşına geldi :)) ne demek diyeceksiniz.
Çok basit sivilcesi çıktı. Bu akşam eve gelince kızımı ilk gördüğümde sol yanağında bir sivilce gördüm. Ardından da espri patladı zaten. Ergenlik yaşına geldik. Bu arada alt damakta bir diş kendini belli etmiş. İlk dişimiz geldi. Hayırlı olsun. Bu akşam Duru'yu Elif teyze ve Bora amcalara götüreceğiz. Kısacası misafirlikteyiz. Çok sevilicez yine :-)

Duru Yazıyor :
Bora Amcalara gittik.
Onlar da bebek bekliyor. Yaşasın dedim içimde bana arkadaş geliyor. Annem dedi ki bak orda bebek var. Baktım ama göremedim. (nası yani şimdi Elif Teyzenin göbeğinde bebek mi var?
Hiiiiii bebek mi yuttu yoksa?

Gecenin sonuna doğru annem, babam ve ben resim çektirdik. Çok mutlu oldum... Hep gülüyorum umarım hep böyle ailece güleriz. Elif ve Bora'nın da bebekleri gelince hep beraber resim çekilicez.

Duru ve Diş

2007-09-22T09:16:00.000+03:00

Hakan Baba Ofisten Bidiriyor :
Bu sabah işe geldikten sonra 09:14 te Seçil aradı.
" Hakan; Duru'nun dişi çıkıyor ön tarafta damağının hemen altında sert bir diş geliyor çıkmaya başlayacak" dedi.
Çok sevindim. Kızımın dişi çıkmaya başlayacak. Umarım rahat bir şekilde çıkarma yaşar. Her çocuğun geçtiği yollardan o da geçiyor. Biraz huzursuzlukları, uykusuzlukları olsa da, doğa kanunlarına uygun gelişimi umuyoruz ki rahat geçecek.

Sabah kalktıktan sonra salonda biraz huzursuzlandın. Üzeri açık yatmış, sanırım biraz üşüdü. Belki karnı ağrıyor diye düşünmüştüm... Sanırım bunlar diş sancıları. Sabah evin 24 derece olduğunu düşünürsek hava soğumaya başladı denilebilir.
Bakalım. Hayırlısı...

Emekleme Hazırlıkları

2007-09-20T09:55:00.000+03:00

Yazan Hakan Baba:
Çocuk gelişimini izlemek, hele hele kendi çocuğunun gelişimin izlemek başka bir keyif.
Duru yavaştan emekleme alıştırmaları yapıyor.
Önce popoyu havaya dikiyor. Bir bacak öne geliyor, diğer bacağı da öne doğru çekmek için uğraşıyor, sonra duruyor.
Ayağını çekemezse de yavaş yavaş sinir olup uğraşmaya çalışıyor.

İnsanın kendi çocuğunu izlemesi gibisi yok.

Duru'nun Mama Sandalyesi

2007-09-17T23:22:00.001+03:00

Yazan Hakan Baba:
Bu akşam Duru'ya mama sandalyesi aldık.
Her çocuk gibi yeni alınan bir oyuncak sonrası neşesi yaşıyoruz.
Sandalyesini çok sevdi -agu- sesleri çıkarıyor. Bir de yapışkanlı oyuncakları üstüne yapıştırınca iyice curcunaya döndü. Bakalım denemeleri nasıl olacak yarın göreceğiz.

İhtiyaç mutfakta duruyu beslerken ortaya çıktı. Bizim kız büyüdükçe ana kucağından mama sandalyesine terfi edecek kıvama geldikten sonra internet araştırmaları başladı. Önce dost sitelere girildi (Kiraz Baby) daha sonra yakın sitelere girildi.
Seçil iki farklı modeli beğendi. Chicco ve Kraft.
Akşam olunca hem Şükran Ablayı evine götürme hem de e-bebek' gitme kararı aldık.

Sonuç olarak Chicco karar verildi ve pazarlık olarak pek te memnun kalmadığım bir modeli aldık.

Hem kredi kartına tek çekim yaptık, hem kargo masrafı ödetmedik.
:((( ama indirim de alamadık...

Neyse sonunda karar karardır dedim. Kararttım gözümü aldık mama sandalyesini.

Güzel tarafı eve gelince başaladı. Kurulum aşamaları bittikten sonra, Duru'nun sandalyesine kurulma aşamasına geldik.
Allahım yarabbim. Böyle sevinme yok. Makineyi kapıp gelince bizimki poz vermeye başladı.

Buyrun size diğer fotoğraflar...

Yiğit Abi, Alev Teyze ve Yusuf Amca Gezisi.

2007-09-15T03:54:00.000+03:00

Yazar Duru Şengül:

Meyaba... Bu akşam ev gezmesine gittik.
İyi de oldu. Çoktandır dışarı çıkmamıştım. Misafirlikler hem güzel hem kazançlı. Beni çok seviyorlar...

Gider gitmez beni koltuğa oturttular. Kraliçe gibi oldum. Renkli bir koltuktu. Yusuf Amca çok sevdi bu pozumu, sanırım dedem, Kağan (Bayrak) ve Mustafa (Dedeoğlu) amcalar da çok sevecek. Nedendir anlamadım... Standard renkler işte ((:

Ama yine de ben bu koltuk işini çok sevdim. İnsan rahat rahat oturuyor :P

Bu arada bir çok oyuncak vardı...

Oyuncakları vermeleri için bir tebessüm etmem yetti...

Oyuncaklarla bir süre oynadım. Bu oyuncakların esas sahibi Yiğit Abi. Eyvallah abicim.

Abim benim beee paylaşımcı olucak insan böyle.

Bu arada çok güzel bir hediye Barbi Bebek aldım.

Teşekkürler Alev Teyze. En iyisi buraya sık sık gelmek.
5-10 ziyarette Barbi evi doldururum ben. Biraz da anneme gülümseyeyim o da evi alsın.

Babam da tutturdu helikopter alıcam ben kızıma diye. Olur o da olur. Ben de bebekleri bindirir uçururum helikopteri.

Bu arada Yiğit Abimin oyuncaklarla da bol bol oynadık. Annem de bol bol telefonla konuştu. Ne konuşuyor bu kadar anlamıyorum ki...

Bu arada Yiğit'te helikopter de varmış. Kaynağı öğrendik. Babam alana kadar Yiğidin helikopterle mi idare etsek. Yahu şu barbiyi de paketinden çıkartmadılar. Neymiş daha sonra oynuycakmışım. Ohooo biz yaşlanıcaz barbi ancak paketten çıkıcak. Olsun ben de büyümeyi beklerim...

Bu arada Yiğit helikopteri bozmayayım diye 4 gözle bakınıyordu. Kartal gibi ya... Bi oynatmadı helikopterle. Neyse biz de babamı bekleriz. O nasıl olsa alıcak...

Pembe olsa bari helikopterde.

??? Acaba pembe helikopter var mı? Amaaaan neyse babam bulur. Bulamazsa da sorun diil annemle biz onu boyarız...

Annem akşam çok yorulmuş. Uyuyamadım bi türlü. Ne biliim benim de bütün gece karnım "gırıl gırıl" etti, bol bol -pırt- ta yaptım ama uyuyamadım bi türlü. Asker ne demekse babam anneme "asker etti bu kız bisi" derken hatırlıyorum. O nedenle annem yorgundu bi ara kıvırlıp yatmış.

Bu arada Alev ve Yusuf ben çok sevdi. Benle oyuncak bile oynadılar. Kucaklarına alıp sevdiler bile.

Diyorum ya sık sık gelmek lazım misafirliklere. İnsan sosyalleşiyor canım.

internet denilen olay da çıktı çıkalı ünlü oldum. Pekçok tanıdık, eş, dost internet sayfalarımdan görüyor beni. Dün akşam Saim Amcalar aradılar. Resimlerimi görmüşler...

Ünlü oldum.
Babam da habire resim video ve blog sayfası yazıyor. Sanırım daha sonrası için güzel bir arşivim kalacak...

Şimdilik bu kadar uykum geldi uyumam lazım...

Baş baaaaaşşşş...

Duru'nun ikinci hastalığı )):

2007-09-13T08:59:00.000+03:00

Seçil birkaç günden beri nezle olsam mı olmasam mı diye dolanıp duruyor.
En sonunda evvelki gün burnu akıp hapşırmaya başladı.
Dün de Duru'nun burnu akmaya ve hapşırmaya başladı.
Evde bir tek ben sağlam kaldım. O da zar zor...
Hele dün gece hiç uyumadı. Gündüz de uyumamış, sahurda bizimle beraber ayaktaydı.
Sanırım birkaç gün geçecek böyle.

11 Eylül de Seçilin yaşgünü vardı. Dışarıda bir yemek yiyelim dedik. Allahtan Şükran Abla Duru ile kaldı da biz de rahatça dışarı çıktık.
Tabi bizimkinin mırıldamaları artınca yemekten sonra gittiğimiz yerde fazla kalamadık.
Ceylan Otel City Lights her zaman favori mekanım olmuştur. İstanbul ve Boğaz ancak bu kadar güzel olabilir. Fazla kalamadık doğru eve geldik.
Çocuklu ailelerin ilk zamanları hep böyle sanırım :))

Duru Emekleme Halleri Başlangıcı

2007-09-07T11:19:00.000+03:00

Ne başlık oldu be...

Duru ne zaman emeklemeye başlayacak diye merak eder dururdum.

Bugün 7 Eylül 2007 Duru 218 günlük, 7. ayı içinde diyebiliriz...

Dün akşam yerde yuvarlanırken koltuğun yanına gitti. Seçil bir çığlık atıp "Hakan bak bak nabıyor" dedikten sonra kendime geldim. Bizim kız popoyu havaya dikmeye çalışıyor.

Allah dedim başlayacak yakında.

Bu sabah ise bir baktık ki

Ana kucağında debeleniyor. Birazdaha debelendi, ıkındı sıkındı aşağı doğru kaymaya başladı. Biraz daha çabaladı ayakucuna kadar geldi, kendini itti ve yere oturdu. Zafer edası ile sırıtıp yatmaya başladı.

Tabi taşta yatması doğru olmadığı için zaferi kısa sürdü.

Olsun kızımın çabaladığını görmek benim için büyük bir mutluluk...

Duru ve yemek

2007-09-04T22:09:00.000+03:00

Hakan Baba Bildiriyor:

Akşam çok güzel başladı. Ofisten çıkmakta geciktim. 8 gibi eve geldiğimde Seçil Duru'yu yıkıyordu.
Duru banyo da benim sesimi duyunca heyecanla sevinç çığlıkları atmaya başladı.
Beni görmeden sesimden tanıması, benim için tarif edilmez bir duygu. Bizim yemeğimizden sonra Duru'nun yemeği başladı.

Duru'ya yemek yedirmek ne zormuş...

Bugün Duru'nun 215. günü. 7. ayın içinde...

Doktorumuz anne sütü dışında ek gıdalara da geçin dediğinden beri meyva, sebze yemekleri, yoğurt gibi ek gıdaları da veriyoruz.

Buraya kadar anlatması kolay. Bu akşam ben biraz yedirmeye çalıştım ki evlere şenlik.

Seçil binbir şaklabanlıkla yedirmeye çalışırken uzaktan kolay geliyordu. ((:

Bizim kız dudaklarını kilitleyip gözünüzün içine bakıyor. Elinizde kaşık, kilitlenmiş dudakların önünde duruyor. "Hadi kızım aç ağzını ham yap, ye bakayım bak çok güzel." namelerinden sonra başarı yok. Duru bakıyor ağız yine kapalı...

Sonuç. Yedirilemeyen ama ağzı-burnu muhallebi batmış bir surat.

En sonunda pes edip biraz daha acıkmasını bekliyoruz. Biraz meme emdi, karnı doydu.

Duru'nun bakıcısı Şükan Abla bu işi iyi beceriyormuş valla. Onda sorunsuz yiyiyor da bize mi yapıyor anlamadım...

Bir süre sonra Seçil aldı sazı eline -kaşığı- şarkılarla türkülerle az da olsa yedik... Yediği ise pekmezli yoğurt.

Yine de bulana bulana yedi. Yemekten sonra da banyo yaptı ((-:

İnatlaşmak ta çözüm değil. Daha sonrasında sorun çıkaracak diyor korkuyor insan. Sanırım ben bu işi yavaş yavaş çözüp öğreneceğim. O zamana kadar da Duru baya bi büyür.
İşin ilginç tarafı ilk defa yemek yeme seremonisini bu kadar içten yaşadım. Hatta birkaç poz fotoğrafını çektim. Çektiklerime ben bile inanamadım. O güzel tatlı kız, sanki şakacı, yaramaz yumurcak bir erkek çocuk gibi çıkmış. ((:

2007-09-03T16:29:00.000+03:00

En sonunda Altıncı Hastalığımızı atlattık.

Duru eski neşesine kavuştu. Hatta eskisinden daha neşeli oldu diyebilirim.

Daha fazla gülümsüyor, daha fazla ses çıkarıyor..

Hele bir gülümsemesi var ki yüzüne baktığımda içimin yağları eriyor.
Yüzündeki döküntüler gitti.

Hınzırlıklara da başladı ((-:
Hala yerde yatmasını çok seviyor.
Bakalım yatağında yatmaya nasıl alıştıracağız?

Duru'nun ilk hastalığı...

2007-08-30T23:41:00.000+03:00

Merhaba,
Bugün Duru'nun yazılarına başladım.

Açıkçası akşam geçirdiğimiz biraz teleşlı günden sonra kızımıza bir hatıra bırakmak da kızımızı tanıtmak için bu "blog" u oluşturdum.

Duru'yu geçen hafta 21 Ağustos 07 salı günü kontrolü için doktora götürdük.
Aşıları yapıldı. Daha sonra ne olduysa bizim kızın mızmızlanmaları arttı.
Hep güleç olan Duru Bebek durgunlaşmaya başladı. Geçen cumartesi akşamı sabah saat 5 e kadar uyumadı, ağladı. Ateş 37,9 ara sıra 38,2 eller ayaklar soğuk bir tek baş bölgesi sıcak. İnsanın kendine olması sorun değil. Çocuğuna olunca ise işler çok değişiyormuş...
İlk kez başımıza gelen durum pazar gecesi 4 e kadar da sürünce, pazartesi sahahı toparlanıp doğru Maltepe Üniversitesi Hastanesine gittik. Doktorumuz Tuğba hanım bizleri yatıştırdı. Kulaklar kontrolü, boğaz kontrolü, idrar tahlili derken. Herhangi bir şey çıkmadı...

ta ki 29 Ağustos akşam üzerine kadar.

Yüzünde kırmızımsı-pembemsi benekler oluşup ateş te artınca, aile dostumuz Prof Dr. Cengiz Canpolat'ı arayıp bir de fikir alınca, testler için komşu hastanemize gittik.
Kan tahlili boğaz kültürü derken... Bizim kızıa Altıncı Hastalık teşhisi konuldu.

İnsanın kendi başına gelince pek önemsemiyor ama çocuğu olunca başkaymış. Büyükler hep derlerdi çocuğun hasta olunca senin canın acıyacak diye. Doğru.

30 Ağustos Zafer Bayramını evde kızımızla geçirdik. Tabi internette okumadığımız haber, bilgi, tavsiye kalmadı.

Yapılacak fazla birşey yok. Kendi kendine geçen bir hastalık. Virus yolu ile bulaşıyor. Ateşten sonra döküntüler başlıyor, açık kırmızı - pembe nokta veya bölgeler şeklinde oluyor. Sağolsun Duru poz vermeyi pek sever. Resimlerinde de belli değil mi zaten? ((: